Chiculateira

aCentral Folque en Compostela

2008-10-18T11:58:00.002+02:00

Hoxe comezo as clases en aCentral, teño unha mistura de nervosismo, excitación, timidez e dor de cabeza, esto último xa é de fábrica.

Xa vos irei informando dos meus adiantos, se os houbera.

Deseádeme moita merda!

Quixera

2008-08-02T00:42:00.002+02:00

Quixera facer feliz a xente e que alguen me fixera feliz a min.

Quixera vivir no mundo de Amelie.

Atopei

2008-03-16T10:15:00.004+01:00

Estos días atopeime outra vez con Compostela. Xa non me lembraba da paz que sentía percorrendo as súas rúas e prazas, de noite, pola semana, cando a xente está nas súas casas, descansando da súa xornada laboral. Cando a rúa só está habitada polos paxaros nocturnos, os que rematan o seu traballo, os que o comenzan......e máis eu.

O silencio, xa me esquecera del, de feito sempre vou enganchada o meu ipod, pero a outra noite por unha vez, ó entrar no Obradoiro, camiño da casa, quiteinos das orellas para escoitar.... o silencio. Ese silencio que permite mirar sen interferencias.

Sería polo turno de noite, sería pola maxia da cidade, sería pola melancolía que volveu a min camiñando polas rúas desertas, sería....non sei polo que foi, pero nese silencio, atopeime.

Moitas novidades

2008-02-20T14:18:00.009+01:00

Chámase m* e é o meu soño feito realidade, un espazo multifunción, onde tomar un café feito con moito cariño, navegar pola rede, escoitar boa música, tomar una copa "ben feita"..... e darlle vida propia a traves da xente que nos visita. E digo esto, por que si tes unha proposta como unha exposición, unha xuntanza de amigos, a presentación dun libro, disco...., nós, emprestámosche este humilde espazo.

E temos a gran sorte de que os usuarios de Mac de Galicia escolleran m*, para coñecerse entre eles. A xuntanza será o vindeiro Venres, as 20h. ¿Como os recoñeceremos? ¿Levarán unha mazá na solapa?

. Venres. 22 de Febreiro. 20h. m* café e copas. Fonte de Santo Antón nº15. Compostela.

Para máis información "pinchade" no título da entrada, espéravos un blog moi interesante.

Chiculatadas

2008-01-14T10:23:00.000+01:00

Xa sei que levo moito tempo se poñer nada novo; xa sabedes, entre as festas, os regalos e logo voltar a rutina, a verdade e que vos deixei un pouco.

Cóntovos, que pola miña situación de desempregada, este ano tíven que darlle a cachola para facer regaliños de Nadal, penso que dende que era cativa non utilicei tanto o miolo para facer "presentes buenos, bonitos y baratos" e que tiveran un significado especial para a persoa que o iba recibir.

A idea que tiven foi moi ben acollida, as fotos que vedes son dalgúns regaliños que foron deixando os Reis Magos (agora xa os podo ensinar). Todo esto fixo que na miña cachola deran voltas unha morea de ideas que moi prontiño poderedes ver.

Desexo que este ano sexa moi especial para to@s @s que ledes este blog, e que poidamos atopar a felicidade. Bicos a tod@s.

Novo Baner (como dí Pepe)

2007-12-13T19:32:00.000+01:00

Que vos parece a miña nova cabeceira. Gracias a Pepe, senon.... eu para estas cousas son un desastre. Espero que vos guste por que ten que ver cun humilde proxecto que me está rondando pola cachola. Xa irei dando detalles.

25 de Novembro

2007-11-25T16:36:00.000+01:00

OS CONTAINERS presentan SEN TREN

2007-11-19T08:45:00.000+01:00

"Anos 50, verán. 13 fotografías, 13 historias distintas. Imaxina estrelas de escarcha que empezan a brillar cando lles das ó interruptor, os persoaxes cobran vida. Inauguramos a festa, o espectáculo cómico-macabro, arriba luces, corran as cortinas e que comece a música..."

Esto é o que estaba escrito na tarxeta que me deron ó entrar o pequecho teatro da Casa da Cultura de Xinzo de Limia, o Sábado a tardiña. Mentras non daba comezo o espectáculo voteille outra ollada, ¿íamos ver trece historias ou trece capítulos da mesma historia? O teatro estaba cheo,non era para menos, dous dos actores eran coñecidos por todos os que estábamos ali.

Apagaron as luces, escoitamos un rasgar de guitarra, comezaba o espectáculo. As trece historias sucedíanse nun andén de calquera estación de tren enlazadas pola música que sabiamente sacaba dunha guitarra, Hector Lorenzo (unha sorpresa para min) en directo. As persoaxes das historias tiñan un nexo común, todas perdían o tren, o tren da vida, do amor, o tren que os levarían fora da soidade, do desamor, da loucura, da tristura..... Todo isto mirado dunha maneira cómica, case macabra algunas veces, como decía na tarxeta. O único que non lles acompañou foi a iluminación, no sei se foi pola precariedade dos medios ou por decisión do técnico.

Polo demáis esta obra, unha das gañadoras dos premios na modalidade de teatro de GZcrea, está chea de frescura; o vestuario moi ben escollido; interpretación moi creible e a banda sonora fíxonos os cambios de historia moi agradables.
Se tedes a oportunidade, recomendo que a vexades.

. Sen Tren
con. Alba Pazos, Fran Rivero, Fran Godón e Alda Lozano
músico. Hector Lorenzo
texto e dirección artística. AlbAdA-cAdAbrA
producción. Os Containers

Mi nombre es Luka

2007-11-09T14:31:00.000+01:00

Versión que fan "the ellas" da eterna xa, canción de Suzane Vega, que por certo acaba de presentar o seu séptimo disco, "Beauty &Crime".
Disfrutadea.

Tardes de outono

2007-10-24T12:18:00.000+02:00

A medida que pasa o outono, os días vanse facendo más curtos e maís fríos, e o que nos apetecería, en realidade, é quedarnos deitados no sofá tapadiños cunha mantiña, lendo un libro, escoitando música ou vendo unha peli (sei que alguén que coñezo está asentindo ó ler esto). Pois eu, ademáis de deitarme no sofá de cado en vez, propúxenme facer algo para pasalo tempo e para deixar fluir a miña creatividade.
Onte mesmo, que foi unha tarde longa, longa, púxenme a facer un encargo. Hai xa uns meses que fixen para unha festa, uns pins para o grupo de pandereteiras do que formo parte, e a algún que outro antoxouselles un deses pins, enton collín cousas que tiña por ahí, e que por separado non sirben para moito e, "voalá", saiu o que vedes na foto.
Na miña casa, que me queren moito, dinme que é moi chulo, e non sei, quizais pase o que queda do outono e o inverno facendo chiculatadas destas.

Mais cinema

2007-10-22T13:17:00.000+02:00

Hoxe inaugúrase, na Aula Sociocultural Fundación Caixa Galicia en Compostela ás 20h, outra edición do Festival de Cine Euro-Árabe, AMAL, o único festival destas características de España e un dos máis competitivos de Europa. 47 obras, entre longametraxes, curtas e documentais que pretenden achegar a cultura e o mundo árabe a occidente.
O festival ben acompañado por outras modalidades de expresións artísticas, unha exposición de pintura "Colorist in Wartime" do pintor iraquí Jaber Anwal, na sala do Hotel Araguaney, e a proxeccións de obras esperimentais de videocreación, na Facultade de Filosofía, baixo o título "From Middle East with Love".

Para máis información "pincha" no título da entrada.

Outono de Cine

2007-10-16T12:11:00.000+02:00

Hoxe inaugúrase en Compostela a IV edición do Festival Internacional de Curtametraxes, no cal participarán 137 curtas dos 5 continentes.

As proxeccións das curtas seleccionadas, realizaranse en versión orixinal subtitulada no Teatro Principal, en catro pases diarios con entrada gratuíta e poderemos gozar tanto coa calidade, como coa diversidade de temáticas e procedencias.

As propostas da IV edición de Curtocircuíto complétanse cunha serie de obradoiros, nos que os profesionais do sector audiovisual poderán atopar unha variada oferta formativa, en materias como a creatividade, o guión gráfico (story board) e a videocreación ; mesas redondas e ciclos paralelos de temática diversa-gay-lésbica, adolescentes, nenos, etc.

Para información máis detallada "pincha" no título da entrada.

.Teatro Principal. Compostela. 18:30h

The lost collection. William Travilla

2007-10-05T13:04:00.001+02:00

W. Travilla, modisto, vestiu a Marilyn Monroe en oito dos seus films. Agora os mais famosos vestidos da actriz, móstranse no sur do Reino Unido, no hotel Hilton Brighton Metropole, co fin de recaudar cartos para a loita contra o alzheimer. Entre esos traxes pódese admirar o que levaba na famosa escena sobre un respiradero do metro de New York, e como non, o da canción do video, no film "Los caballeros las prefieren rubias".
Espero que o disfrutedes.

Dia Mundial da Arquitectura

2007-10-01T16:30:00.000+02:00

A celebración do día Mundial da Arquitectura o día 1 de Outubro é unha iniciativa do Colexio Oficial de Arquitectos de Galicia, e que se manifesta nas sete cidades galegas cunha reflexión sobre un arquitecto e unha obra estreitamente vinculada a cada unha delas.
En Compostela, aproveitarán esta data, para inaugurar a súa sede recentemente rehabilitada na Casa da Conga, convidando a coñecer o estrenado edificio a quen se achegue pola Praza da Quintana, a partir das 20 h. Supoño que con tanto especialista, quedaría de luxo. Eu non poderei ir, asi que convido a quen se achegue por ali, que deixe un comentario contando como foi o evento.

Sorpresa en Ourense

2007-09-30T13:39:00.000+02:00

Noite fria. Praza do Correxidor. Café Cultural Auriense. Dous amigos. Guadi e Guille. Espido. Local cheo. Moitas caras coñecidas. Comeza a música. Guille impresionante. Guadi tímida, toca o seu pelo. Dice que xoga na casa. Penso que ela é de Cedeira. Tarareo. Non sabía que o meu subconsciente gardara todas estas palabras e melodías. Unha canción tras outra. Auga. Quentase o hambiente. Chega o final. Non. Faltan os bises. Sorpresa. Miña nai, miña naiciña.... Emocionante. Agora canto, non tarareo. Precioso. Ainda que non o pareza, era a miña primeira vez.

"Quixera contarche como sobrevivir
Darche o remedio para sempre sorrir
Ai quixera sentir que esta noite vas a vir
E o vento do sul que me trae a paz."

. Espido. Canción "Quixera"

HAIRSPRAY. Preparados para bailar.

2007-09-24T17:03:00.000+02:00

Cando o sábado, entrei na sala do cine e sentei na miña butaca numerada, rodeada de adolescentes ruidosas, non pensei que o que ía ver me transportaría a miña mocidade. Ante os meus ollos tiña unha película 100% musical, que me provocaba saltar do meu asento para bailar e cantar. Solo unha historia un pouco infantil de cor de rosa podía interrompir a maxia evocadora de Grease.
Un murmullo recorreu a sala cando na pantalla saliu o ídolo das novas xeracións, Zac Efron, que me chegou a sorprender, pero o mellor foi ver a Michelle Pfeiffer, Cristopher Walken, John Travolta e Queen Latifah cantar o mesmo tempo que facían coreografías, tamén destacar a protagonista Nikki Blonsky.

Ambientada nos anos 60, este musical, remake da cinta do mesmo nome, dirixida por John Waters en 1988, conta como unha moza leva a cabo o seu soño de bailar nun show televisivo da época, sen importarlle non estar dentro dos cánones da cadea. Pero non vos vou contar mais, merece a pena ir o cine a vela. Xa me contaredes se saídes bailando e cantando.

. Titulo Original: Hairspray
. Género: Comedia Musical
. Nacionalidad: USA
. Año: 2007
. Director: Adam Shankman
. Guion: Leslie Dixon
. Reparto: John Travolta, Queen Latifah, Michelle Pfeiffer,
Christopher Walken, Zac Efron, Brittany Snow,
Amanda Bynes, James Marsden, Elijah Kelley,
Allison Janney, Nikki Blonsky

Teño corda para rato

2007-09-23T14:25:00.000+02:00

Non me volvín tola, ainda non chegou a noite dos mortos, pero a min xa me deron calabazas. Sei que case todos sabedes a que me refiro. Non logrei pasar as probas de ingreso da Escola de Arte Mestre Mateo. Esto non significa que me vaia rendir, teño moitos proxectos rondando na miña cabeza que xa vos irei contando.

Rematei os exames!!!

2007-09-18T20:13:00.000+02:00

Hoxe ás 18h rematei o derradeiro exame que me quedaba e estou moi leda co resultado desta experiencia. A pesar dos nervios e de non haber estudado nada, penso que o fixen ben, e que se non entro, polo menos lévome o certificado de madurez.
Eso que vedes na foto, é a derradeira proba, consistía en facer unha interpretación dun modelo dado por eles, coa técnica que quixeras, eso si, nunha horiña escasa. Eu improvisei esto, espero os vosos comentarios.

Mostra de Amor

2007-09-18T14:39:00.001+02:00

Anuncio ganador del festival de Canes.

Certificado de Madurez

2007-09-17T14:59:00.000+02:00

O Venres non vos informei, por que o estiven a celebrar. Definitivamente son madura, aínda que algún este a pensar que non, por iso, vou ter que pedir o Certificado de Madurez para ensinalo cando alguén insinúe a miña falta de eso, de madurez.
Ah! outra cousa, ¿alguén sabe se ese certificado váleme para o curriculum?. Se alguén ten a resposta xa sabe.

O primeiro paso

2007-09-12T15:19:00.000+02:00

Xa está, xa din o primeiro paso. Acabo de facer un examen de madurez, quen iba pensar que a estas alturas tiñan que decirme cun examen se son madura ou non.
Os que me coñecedes xa sabedes de que vai todo isto, agora esperar, o Venres danme a nota. Vos que pensades, ¿estarei madura?. Bicos a todos os que me estades apoiando.

O Principiño

2007-09-11T09:30:00.000+02:00

O principiño é a historia dun piloto e un neno, dun año e unha flor, dun pozo, dunha raposa, dunha viaxe polo espazo... Pero é, sobre todo, unha fábula na que todos eses elementos presentes na historia nos falan das relacións entre as persoas, do amor e da amizade, do sufrimento e da dor.

Esta fin de semana pasada, lembráronme unha pasaxe deste precioso libro, emocioneime moito. Foi un momento moi especial para min. Gracias.

. O Principiño. Antoine de Saint-Exupéry